Jak wypełnić list przewozowy CMR, pole po polu.
List przewozowy CMR jedzie z towarem w międzynarodowym transporcie drogowym. Poniżej: co wpisać w każde pole, które pola najczęściej zostają puste i co kierowca powinien zanotować przy załadunku.
Do czego służy list przewozowy
Konwencja CMR reguluje umowę międzynarodowego przewozu towarów drogą. List przewozowy jest dowodem tej umowy i stanu, w jakim przewoźnik przejmuje towar.
Art. 5 konwencji przewiduje trzy oryginalne egzemplarze, podpisane przez nadawcę i przewoźnika: pierwszy dla nadawcy, drugi jedzie z towarem, trzeci zatrzymuje przewoźnik. Wiele formularzy ma czwarty egzemplarz do własnej dokumentacji.
Art. 6 ust. 1 wymienia, co musi być na liście zawsze, art. 6 ust. 2 to, co musi być, jeśli ma zastosowanie, na przykład pobranie albo uzgodniony termin dostawy. Przy każdym polu poniżej jest napisane, który z tych dwóch przypadków dotyczy; reszta jest uzupełnieniem. Oświadczenie, że przewóz podlega konwencji, też obowiązkowe, jest nadrukowane na większości formularzy.
Strony i trasa: pola 1-5
1. Nadawca
Nazwa, adres i kraj strony, która wysyła towar. Obowiązkowe. To zleceniodawca z umowy, nie zawsze adres, pod którym odbywa się załadunek.
2. Odbiorca
Nazwa, adres i kraj odbiorcy. Obowiązkowe. Wpisz stronę, która ma odebrać towar, a nie przewoźnika czy pośrednika.
3. Miejsce dostawy towaru
Miejscowość i kraj, gdzie towar zostanie dostarczony. Obowiązkowe. Pełny adres zapobiega sporom, gdy adres rozładunku różni się od adresu w polu 2.
4. Miejsce i data przyjęcia towaru
Gdzie i kiedy przewoźnik przejmuje towar: adres i data załadunku. Obowiązkowe.
5. Załączone dokumenty
Dokumenty przekazane przewoźnikowi, na przykład lista przewozowa, faktura handlowa albo dokumenty celne. Tylko jeśli coś naprawdę jest dołączone, i wtedy obowiązkowe.
Towar: pola 6-12
Te pola są w jednym wierszu dla każdej pozycji towaru. Przy kilku rodzajach ładunku każdy rodzaj dostaje osobny wiersz.
6. Cechy i numery
To, co jest na opakowaniach, żeby je rozpoznać: oznaczenia, numery, referencja albo numer plomby. Obowiązkowe.
7. Liczba sztuk
Liczba palet, kartonów albo innych jednostek. Obowiązkowe, i to liczba, którą kierowca liczy przy załadunku.
8. Rodzaj opakowania
Paleta, karton, skrzynia, worek, luzem. Obowiązkowe.
9. Rodzaj towaru
Zwykle stosowany opis ładunku. Obowiązkowe. Przy towarach niebezpiecznych wpisuje się tu ogólnie uznaną nazwę z klasą i numerem UN; te dwie informacje zawsze idą w parze.
10. Numer statystyczny
Kod towaru do celów statystycznych, jeśli nadawca go podaje. Często puste.
11. Waga brutto w kg
Łączna waga razem z opakowaniem. Obowiązkowe, albo inne określenie ilości.
12. Objętość w m³
Objętość, jeśli ma znaczenie dla frachtu albo wykorzystania przestrzeni ładunkowej.
Instrukcje i ustalenia: pola 13-20
W tej części formularze różnych drukarni czasem się różnią, zwłaszcza w polach 13-15. Trzymaj się nagłówków na swoim formularzu.
13. Instrukcje nadawcy
Jeśli obowiązują formalności celne lub inne, to obowiązkowe: instrukcje do nich. Poza tym instrukcje na drogę, na przykład temperatura albo okno czasowe dostawy.
14. Postanowienia odnośnie przewoźnego
Kto płaci fracht: franco (nadawca) albo nie franco (odbiorca). Jeśli nadawca bierze koszty na siebie, zgodnie z art. 6 ust. 2 musi to być na liście.
15. Za pobraniem
Kwota do pobrania przy dostawie. Zwykle puste; jeśli jest pobranie, obowiązkowe.
16. Przewoźnik
Nazwa, adres i kraj przewoźnika. Obowiązkowe. Sama pieczątka nie zawsze jest czytelna; zadbaj o pełny adres.
17. Kolejni przewoźnicy
Jeśli inny przewoźnik jedzie część trasy, na przykład podwykonawca: nazwa i adres.
18. Zastrzeżenia i uwagi przewoźnika
To, co kierowca widzi przy załadunku: uszkodzone opakowanie, inna liczba sztuk, mokry albo przesunięty ładunek. Poniżej wyjaśnienie, dlaczego to pole się liczy.
19. Postanowienia szczególne
Ustalenia między nadawcą a przewoźnikiem, które należą na list. Uzgodniony termin dostawy musi tu być zgodnie z art. 6 ust. 2.
20. Do zapłacenia
Fracht, dopłaty, cła i inne koszty oraz kto je płaci: nadawca czy odbiorca. Obowiązkowe: art. 6 ust. 1 wymienia koszty przewozu. W praktyce pole i tak często zostaje puste, bo list czytają też osoby, które nie muszą znać ceny. To zwyczaj, a nie wyjątek w konwencji.
Podpisy: pola 21-24
21. Sporządzono w ... dnia ...
Miejsce i data sporządzenia listu. Obowiązkowe, i to oba: data bez miejsca to pole wypełnione do połowy.
22. Podpis i stempel nadawcy
Przy załadunku, przez nadawcę albo w imieniu nadawcy.
23. Podpis i stempel przewoźnika
Przy załadunku, przez kierowcę w imieniu przewoźnika.
24. Przesyłkę otrzymano
Przy dostawie: miejsce, data, podpis i stempel odbiorcy. Tu trafia też ewentualne zastrzeżenie odbiorcy.
Wiele formularzy ma pod spodem kolejne pola, między innymi na numer rejestracyjny. Trajenda drukuje numer rejestracyjny ciągnika i naczepy w polu 25.
Pole 18 nie jest dla formalności
Art. 8 każe przewoźnikowi przy przyjęciu towaru sprawdzić liczbę sztuk, ich cechy i numery oraz widoczny stan towaru i opakowania. To, co się nie zgadza, należy wpisać na list jako zastrzeżenie, z uzasadnieniem.
Art. 9 ust. 2 mówi, co się dzieje, jeśli tego zabraknie: bez umotywowanego zastrzeżenia domniemywa się, dopóki nie zostanie udowodnione inaczej, że towar i opakowanie były w dobrym stanie, a liczba sztuk, cechy i numery się zgadzały. Puste pole 18 nie jest więc polem neutralnym.
- Zapisuj to, co widać, a nie to, co się wydaje: "2 palety z rozerwaną folią, karton mokry" zamiast "uszkodzenie".
- Wpisz liczbę, którą liczysz, jeśli różni się od pola 7.
- Zastrzeżenie, którego nadawca nie podpisuje, i tak jest na liście; liczy się tylko inaczej. Dlatego zawsze je zapisuj.
Pola, które najczęściej zostają puste
- Pole 21: jest data, nie ma miejsca.
- Pole 16: tylko nazwa albo pieczątka, bez pełnego adresu.
- Pole 9 przy towarach niebezpiecznych: klasa bez numeru UN albo odwrotnie.
- Pole 18: puste, choć kierowca przy załadunku coś zauważa i pisze o tym tylko w komunikatorze.
- Pole 4: adres załadunku bez daty, bo list wypełniono dzień wcześniej.
Jak Trajenda wypełnia list przewozowy
W Trajenda drukujesz list przewozowy CMR prosto z trasy, w piętnastu językach. Pola biorą się z tego, co już jest w trasie: nadawca i odbiorca, adres załadunku i rozładunku z datą, ładunek na każdym przystanku, przewoźnik z danych Twojej firmy, numer rejestracyjny z przypisanego pojazdu.
Jeśli brakuje danej, która powinna być na liście, na przykład miejsca w polu 21 albo numeru UN przy towarach niebezpiecznych, Trajenda przed drukiem mówi, które to pole i gdzie je uzupełnić. Pole 18 wypełnia się tym, co kierowca zapisuje w aplikacji przy załadunku przyciskiem "Widzę problem", własnymi słowami kierowcy; dyspozytor tego nie przepisuje.
Czym Trajenda nie jest: to nie e-CMR. Papierowy list przewozowy jest nadal potrzebny, a podpisy w polach 22-24 składa się na papierze. Potwierdzenie dostawy, które odbiorca podpisuje na telefonie kierowcy, to osobny dokument obok listu przewozowego.
To nie jest porada prawna
Ten poradnik wyjaśnia, co jest na formularzu i co mówi o tym konwencja. To nie jest porada prawna. Przy szkodzie albo sporze zapytaj swojego ubezpieczyciela lub prawnika.
Koniec z przepisywaniem listów przewozowych.
Zaplanuj trasę w Trajenda i wydrukuj list przewozowy. To, czego brakuje, widać przed drukiem.